ทั้งๆที่นานมาแล้ว

posted on 22 Oct 2013 02:30 by supawidoii-b4 directory Fiction, Diary
ปวดนื้บ
 
ความรู้สึกปวดที่เดิมนื้บๆกลับมาอีกครั้ง
 
ปกติฉันก็เป็นเช่นคนทั่วไป ยินดีที่เห็นคนอื่นมีความสุข
 
แต่ไม่ว่าอะไรก็มีข้อยกเว้นกันทั้งนั้น
 
สาเหตุของอาการปวด เป็นสาเหตุเดียวกับอาการเจ็บเมื่อนานมาแล้ว
 
ฉันนึกสงสัยว่าฉันเป็นคนลืมยาก หรือในความจริงแล้ว ความรู้สึกเป็นเรื่องที่ลืมไม่ได้กันแน่?
 
มันเหมือนฉันดื่มเหล้าแก้วนั้นเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว และยังคงเมาค้างมาจนถึงทุกวันนี้
 
แต่นั่นไม่ได้ทำให้ฉันเลิกดื่มเหล้า
 
และฉันก็ไม่เคยบอก ว่าทั้งชีวิตจะดื่มเหล้าเพียงแก้วเดียว
 
หากการเมาค้างจากเหล้าแก้วเก่า ไม่ได้เป็นปัญหาในการดื่มแก้วใหม่
 
ก็ไม่น่าจะเป็นอะไร 
 
แปลกดี. 
 
ไม่ใช่เหล้าแก้วแรก
 
ไม่ใช่เหล้าแก้วที่ดีที่สุด
 
แต่เป็นเหล้าแก้วที่เมานานที่สุด
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คิดถึง.เคยรัก.ขอให้โชคดีและมีความสุข

หาย

posted on 16 Jul 2013 02:35 by supawidoii-b4 directory Fiction
หาย.. ฉันหายไป
ฉันเคยมีอยู่ ในวันนั้น
ฉันเคยมีที่อยู่ ในตอนนั้น
 
ฉันเคยสำคัญ
ฉันเคยโดดเด่น
 
..หมดเวลา
 
ฉันหายไป..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ในทางทฤษฎี ไม่เคยมีสิ่งใดหายไป
 
สิ่งต่างๆเพียงเปลี่ยนแปลงไป เมื่อถึงเวลาของมัน
 
แม้แต่ความทรงจำ ความรู้สึก
 
ต่อสิ่งสำคัญ ต่อเรื่องสำคัญ ต่อคนสำคัญ..
 
เมื่อถึงวันที่ความสำคัญไม่เท่าเดิม
 
เมื่อถึงวันที่เราเริ่มรู้สึกไม่อยากมีความทรงจำร่วมกับความสำคัญเหล่านั้น
 
เราไม่สามารถลืม..
 
เราลืมไม่ได้หรอก..
 
ลืมไปเลยน่ะ มันไม่มีหรอก  เพียงแต่ต้องให้เวลาเป็นตัวช่วย
 
เข้าสอดประสานในความทรงจำ เมื่อถึงเวลาที่สามารถนึกถึงเรื่องราวโดยไม่ส่งผลต่อความรูสึกมากนัก..
 
 
เมื่อนั้นอาจเรียกว่าเป็นช่วงคงตัว - ไม่ใช่ลืม - ไม่ได้หาย

FLAT : a way, away, always [Project Twitteen]

posted on 31 Dec 2012 14:14 by supawidoii-b4 directory Fiction

 

 

 

 

 

 

 

 

สวัสดีวันสิ้นปีค่ะ :)

โผล่หน้ามาได้สักที วันนี้มาพร้อมเรื่องสั้นที่ทำเป็นโปรเจคต์พิเศษกับชาวTwitteen {Twiiter + Exteen}

ที่เราดองไว้จนลืม (กราบขอโทษพรรคพวกด้วยจ้ะ แหะๆ Tongue out)

กับโปรเจคต์ Sounds of Music ที่นำเอาตัวโน้ตทั้ง 7 และบทเพลง Sound of Music มาร้อยเรียงเป็นเรื่องราว

ซึ่งเรารับผิดชอบตัวพิเศษที่นอกเหนือจากโน้ตทั้ง7ตัว นั่นคือ "แฟลต" นั่นเองค่ะ

โดยในทางดนตรี แฟลต (flat) หมายถึงระดับเสียงที่ต่ำลงจากปกติ หากจะระบุให้ชัดเจนก็คือ ระดับเสียงที่ต่ำลงทีละครึ่งเสียง (semitone) เขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ ♭ 

 

เรื่องสั้นของเราอาจเป็นเรื่องสั้นขนาดยาวไปสักหน่อย..  ฝากไว้ในอ้อมใจกันด้วยนะคะ Cool

 

 

 

 

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

 

 

 

 

 

 

FLAT : a way, away, always

 

 “แก.. ผลกรีฑาสีเราได้เหรียญทองว่ะแก๊..” หญิงสาวป้องปากบอกชายหนุ่มที่อีกฟากของสนามฟุตชอลด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ท่าทางดีอกดีใจของเธอทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะเข้ามาสานต่อบทสนทนา 

“กรีฑาเหรอ.. เอ๊ะ สีเราส่งใครลงน่ะ?”  

“น้องฟาไง.. ที่หัวฟ้าๆแต่โรงเรียนไม่ยักว่าอะไร”

เขาอดไม่ได้ที่จะไม่หัวเราะกับคำคุณศัพท์ขยายนามน่าเตะนั่น ก่อนจะพูดต่อ “อ๋อ เด็กนั่นน่ะเหรอ ดีๆๆได้เหรียญกับเค้ามั่งค่อยชื่นใจหน่อย.. แล้วนี่ลี่จะไปไหน”

“ไปเชียร์บาสต่อน่ะ.. แฟลตก็ว่าไป คอยดูนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผลขบวนออก เราก็ต้องได้!” หญิงสาวประกาศด้วยความมั่นใจ เขาเห็นประกายในดวงตาเธอ ขบวนพาเหรดแฟนซีปีนี้เป็นสิ่งที่เธอหวัง ..เขารู้ ..รู้ดี จากการที่เธอตั้งใจทำมันมาตลอดเวลาเกือบหนึ่งเดือน ..เกือบหนึ่งเดือนที่เขาเองก็อยู่กับเธอทุกวัน

“เอ้อ แล้วแฟลตจะไปไหนต่อ”

“สนามเปตอง ว่าจะไปดูน้องมันหน่อย จะแข่งแล้วเนี่ย”

“แหม  จะรีบไปหาบิวล่ะซี่ แน่ะๆๆๆ” เธอเอ่ยปากแซวเขาด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะผละไปอีกทาง

ใช่.. เขาเองก็จะไปหาบิว หญิงสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนเขา ติดตรงที่เขาไม่ได้รีบร้อนเท่าไหร่ พลางนึกแปลกใจที่ตอนนี้ตัวเขาเองอยากไปสนามบาสมากกว่า

 

1 เดือนที่แล้ว..

“เฮ้ยยยยยย  ฟังกันหน่อยดิวะ!!  สรุปจะทำขบวนที่ไหนกัน ห๊ะ!!” ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าคือห้องเรียนที่สุดแสนจะวุ่นวาย กับเด็กหญิงม.ปลายยืนแหกปากเย้วๆอยู่หน้าห้องพร้อมหน้าตามู่ทู่แสดงออกถึงอารมณ์ที่เริ่มจะมาคุ

“ถ้าไปบ้านเค้า มันก็จะสะดวกหน่อยตรงที่อยู่ใกล้ตลาด ใกล้ที่ตั้งขบวน แต่พวกแกจะสะดวกกันรึเปล่า?  มีใครเสนอที่อื่นมั้ย?  ไม่งั้นจะมาหาว่าบังคับ ไม่พอใจทีหลังไม่ได้นะ.. จะทำไรก็รีบๆกันหน่อย เวลามันหมดไปทุกวันๆเนี่ยรู้กันมั่งมั้ย..”

“เออๆ~!!  รู้แล้วๆ บ่นเป็นคนแก่ไปได้!” ..จริงอย่างที่เพื่อนว่า แฟลตเองก็นึกเห็นด้วยที่เธอออกจะขี้บ่นไปหน่อย แต่ทำไงได้ เวลาก็ใกล้เข้ามามากอย่างที่เธอว่าจริงๆ

“ก็ทำบ้านลี่แหละ.. ง่ายดี ไม่เสียตังค์ด้วย” ใครคนหนึ่งเอ่ยขึ้น..

สรุปแล้วการประชุมโช้งเช้งในวันนั้นเองที่เป็นเหตุให้ตอนนี้แฟลตและพรรคพวกเกือบครึ่งห้องเรียน ยกโขยงมาโช้งเช้ง ณ ที่แห่งใหม่—บ้านของเธอ หญิงสาวขี้บ่นที่ตั้งใจทำงานนี้ไม่แพ้ใคร

“เฮ้ย เดี๋ยวแกขึ้นโครงนะ ไปหาสุ่มไก่มาแปะเปเปอร์มาเช่..”

“ฝ้ายๆ อันนี้เป